الشهوة . » كسى كه از پنچ چيز خود را حفظ كند به تحقيق از شر دنيا و آخرت حفظ شده است : عجب و ريا و كبر و عيب ديگران گفتن و شهوت . - « إذا لم تقدر على قيام الليل و صيام النّهار ، فاعلم أنّك محروم مكبَّل كبّلتك خطيئتُك . » هنگامى كه بر به پا خواستن شب و روزه‌ى روز قدرت ندارى ، پس بدان كه محروم در زنجير هستى كه گناهت تو را زنجير كرده است . - « المؤمن قليل الكلام ، كثير العمل ؛ و المنافق كثير الكلام ، قليل العمل ، كلام المؤمن حكم ، وصَمته تفكّر ، و نظره عبرة ، و عمله بِرّ ؛ و إذا كنتَ كذا ؛ لم تزَل فى عبادة . » مؤمن كم سخن مىگويد ، بسيار عمل مىكند و منافق بسيار سخن مىگويد و كم عمل مىكند ، كلام مؤمن حكمت و سكوتش تفكر و ديدش عبرت و عملش نيكى است و هنگامى كه اين گونه بودى ، همواره در عبادتى . - « حزنُ الدّنيا يذهب بهمّ الآخرة ، و فرحُ الدّنيا للدّنيا يذهب بحلاوة العبادة . » اندوه دنيا ، اهتمام به آخرت را از بين مىبرد و خوشحالى دنيا براى دنيا شيرينى عبادت را از بين مىبرد . - « لايستكمل العبد الإيمانَ حتّى يؤدّى ما افترض اللَّه تعالى عليه ، و يجتنب ما حرّم اللَّه تعالى ، عليه و يرضى بما قسّم اللَّه تعالى له ، ثمّ يخاف مع ذلك أن لايتقبّل منه . ؛ ( بنده ايمان را كامل نمىكند تا اين كه آن چه را كه خداوند متعال بر او واجب كرده انجام دهد و از آن چه بر او حرام كرده است دورى كند و راضى شود به آن چه خداوند متعال برايش قسمت نموده است سپس بترسد كه شايد از او قبول نشود . - « يكون شغلُك فى نفسك ، و لايكون شُغلك فى غيرك ، فمن كان شغله فى غيره فقد مكر به . » بايد اشتغالت نسبت به خودت باشد و نبايد اشتغالت نسبت به غير خويش باشد ، پس